القاب

یکی از موانعی که بر سر راه دموکراسی وحق طلبی جوامع قرار دارد ، ایجاد فاصله بین طبقه حاکم ومردم عادی است .وجود این فاصله وشکاف باعث میشود که راه هرگونه نقد وانتقاد توسط مردم بسته شود. این فاصله نهایتاٌ تعریف رابطه بین مردم وحکومت را عوض می کند تا به جائی میرسیم که مردم می شوند رعیت ومدیران هم بسته به موقعیت خود می شوند خان .
یکی از دلایل ایجاد این وضعیت خود مردم هستند که حاظر نیستند بعضی از عادت های ناپسند را عوض کنند. مثلاٌ شما ببینید در هیج کجای دنیا در خصوص دادن القاب مانند ایران عمل نمی شود.به خدا قسم همین القاب مدیران ما را در جایگاه دست نیافتنی قرار می دهد.یک مدیر وقتی مسئول جائی میشود از طرف من وشما به این سمت منصوب شده ، پس منتی بر سر ما ندارد بلکه این ما هستیم که باید برسر او منت بگذاریم ، پس چرا در مکاتبات رسمی باید از القاب مدیریت محترم ، احتراماٌ، به استحضار میرساند ، پیشاپیش از آن مقام محترم سپاسگذارم ، باشد که با بذل عنایت ویژه وهزار جمله الکی که فقط واسه چاپلوسی گفته میشه ، استفاده کنیم؟؟؟ ما خودمان افراد را در جایگاه غیر قابل پاسخگویی قرار می دهیم. شما هر شبکه خبری را که دوست دارید ببیند و توجه کنید که اخبار رییس جمهورشان را چگونه اعلام می کنند ولی ما با کلی عزت و احترام اسم مدیران خود را در یک لایه زرورق می پیچیم و بعد هم گلایه میکنیم که چرا پاسخگوی مردم نیستند؟ چرا مردم را آدم حساب نمی کنند و...بیائید یاد بگیریم که رییس جمهور فقط رییس جمهوره ، فلان مدیر فقط مدیره نه چیز دیگر. القاب اعطائی اتفاقاٌ مال ما هستند که مدیران باید به ما بگویند که متاسفانه تو این مملکت برعکس شده است.